|
|
Kredyty, Kredyty mieszkaniowe, Kredyty hipoteczne
alną , co oznacza , że dochodzi do skutku już w chwili podpisania przez strony , a nie dopiero w momencie wydania środków pieniężnych ,
? dwustronnie zobowiązująca ,
? odpłatna
2) Zasady funkcjonowania kredytu
a) cechy kredytu :
? celowość
? terminowość
? oprocentowanie
Celowość kredytu oznacza , iż w umowa kredytowej musi być precyzyjnie określony przedmiot kredytowania . Oprocentowanie nalicza się w walucie kredytu i pokrywa koszt uzyskania środków na kredyt oraz marżę ba
: czynsz inicjalny, kolejne czynsze leasingowi, prowizje firmy leasingowej itp. Zaliczone są do kosztów uzyskania przychodu Leasingobiorcy, co w istotnym stopniu zmniejsza podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym.
Transakcje leasingu operacyjnego polegają na czasowym użytkowaniu przedmiotu leasingu i zwrocie go Leasingodawcy po zakończeniu umowy. W praktyce jednak, sprzęt po zapłaceniu ostatniej raty polskiego leasingu operacyjnego, podobnie jak w leasingu kapitałowym, staje się najczęście
cielem przedmiotu umowy leasingowej pozostaje leasingodawca, ale umowa może przewidzieć przeniesienie własności na leasingobiorcę.
Leasingodawcą może być wyspecjalizowana firma leasingowa, producent, a także bank, zależnie od rodzaju leasingu. W leasingu bezpośrednim producent bezpośrednio oddaje swoje wyroby w użytkowanie przedsiębiorstwu, a w leasingu pośrednim między producentem
a użytkownikiem pojawia się pośrednik w postaci przedsiębiorstwa leasingowego. Bank może być właścicielem tego p
o kapitału i osiągnięcia zysku konieczna jest sprzedaż rzeczy lub ponowne oddanie jej w leasing.
Leasing finansowy jest z reguły leasingiem pośrednim. Zwykle umowa taka zawiera klauzulę upoważniająca leasingobiorcę do zakupu przedmiotu leasingu po zakończeniu umowy. Oczywiście jest to jedynie upoważnienie (możliwość), które nie obliguje leasingobiorcy do zakupu.
Leasing operacyjny ( bieżący ) zakłada, że przedmiot leasingu może być i będzie używany przez wielu kolejnych leasingobiorców. Z
anie liczone od wartości nominalnej.
Ze względu na termin wykupu obligacje można podzielić na:
1. długoterminowe - o terminie wykupu powyżej 5 lat,
2. średnioterminowe - o okresie zapadalności od roku do 5 lat,
3. krótkoterminowe - mające termin wykupu krótszy niż jeden rok, służące emitentowi w zasadzie wyłącznie do pozyskiwania kapitału obrotowego .
Ze względu na zastosowany tryb emisji można wyróżnić obligacje emitowane
1. W trybie publicznej subskrypcji
2. w trybie niepublicznym.
|
